top of page

De tien mooiste wandelingen direct vanuit Juseu Finca Retreat

  • 15 mei
  • 7 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 30 mei

In eerdere posts staan al verschillende wandelingen die je in onze omgeving kunt maken. Er zijn allerlei tochten beschreven in de hoge Pyreneeen en in de nationale parken Ordessa en Posets Maladets.


Maar het is zeker niet zo dat je altijd eerst de auto moet nemen als je bij ons verblijft en van wandelen houdt. Er zijn ook direct vanuit je vakantiehuis prachtige routes te lopen. Vaak genoeg zien we de auto´s van onze gasten hier amper van z´n plaats komen. Dat je hier direct vanuit je deur zulke mooie wandelingen kunt maken is voor veel gasten juist de reden om steeds weer terug te komen naar Juseu.


Rond Juseu zijn geen druk bezochte trails met grote parkeerplaatsen. Hier loop je, meestal zonder iemand tegen te komen, in een ongerepte natuur afgewisseld met glooiende akkertjes met olijf- en amandelbomen. De paden zijn nooit echt stijl maar ongemerkt win je hoogte zodat de uitzichten vaak betoverend zijn. Juseu ligt op de top van de rots die steeds weer in beeld komt, zodat je je altijd kunt oriënteren en niet hoeft te verdwalen. De sneeuwtoppen van de hoge Pyreneeën markeren een groot deel van het jaar dit imposante gebergte op de achtergrond..




Deze pagina - De tien mooiste wandelingen direct vanuit Juseu - is op dit moment nog niet compleet maar zal snel verder worden uitgewerkt. Hier staan de mooiste wandelingen die beginnen bij de deur van je vakantiehuis. De wandelingen zet ik ook op Wikiloc onder de accountnaam Juseu Finca Retreat. Zo heb je de gps data ter beschikking met de Wikiloc-app op je mobiel, ook als er geen dekking is. De routes met kaarten zijn off-line te lezen als je ze opslaat in de app.




De tien mooiste wandelingen zet ik hier in willekeurige volgorde. De lengte/duur van de wandelingen staat erbij. Alle wandelingen hebben de beoordeling "gemakkelijk" tenzij anders vermeld.


Een korte wandeling van drie kwartier. Een heel klein beetje stijgen, heerlijk om de schone berglucht in te ademen, Dit was ongeveer onze dagelijkse wandeling met onze honden Basjoe, Wolfje en Ravi. Nu even zonder hond, maar we lopen deze ronde toch nog bijna net zo frequent. Je klimt het minst stijl als je deze wandeling met de klok mee loopt.


Bij beide bronnen loop je langs de moestuinen waar het water rijkelijk vloeit langs de gewassen. Voor de verste bron loop je via de GR18 geleidelijk stroomopwaarts langs de Ribeira en dan via verlaten akkertjes tot de oorsprong van de beek. Mocht je de plek niet makkelijk vinden, volg dan de hoge populieren die met hun voeten in de beek staan tot je bij de achterste bent. Ik vind het een bijna heilige plek als je ziet hoe het water hier spontaan uit de grond komt. Hier ben je bij de ontstaansreden van het dorp. Al meer dan duizend jaar drinken de bewoners van Juseu dit puurste bronwater en naar met zegt heeft deze bron nog nooit droog gestaan. Je loopt langs de andere oever terug met een mooi uitzicht op het dorp boven op de rots. Via de noordkant passeer je de tweede bron waar ook het vroegere wasbassin van het dorp is. Het stromende water bevloeit via dit bassin de moestuinen die terrasgewijs dieper in de kloof liggen. Maar de wandeling gaat via de wasplaats juist omhoog. Via het oude ezelpad bereik je de toegang van het dorp.


Zonder dat je het in de gaten hebt stijg je geleidelijk op deze zandweg richting Calasanz. Calasanz is een dorp dat je via dit pad bereikt na ongeveer 5 a 6 uur lopen door de Sierra de Carodilla. Maar deze wandeling slaat eerder af oostwaarts als je halverwege de helling bent van dit massief. Waar je naar links gaat heb je een prachtig uitzicht op de imposante toppen van de Pyreneeën. Een groot deel van het jaar liggen alle bergtoppen boven de sneeuwgrens. De hoogste berg de Aneto (3304 m) van het Maladeta masssief is zelfs in de zomer nog wit rond de gletsjer. Het pad wijst zich verder vanzelf en via een lus kom. je weer terug bij het dorp.


Als je deze wandeling met de klok mee loopt hoef je aan het eind niet meer zoveel te stijgen. De ronde gaat dan eerst via de GR18 richting de Ribeira waar de moestuinen liggen. Maar waar de GR18 de beek oversteekt richting oost gaat deze wandeling rechtdoor richting zuid. Je loopt langs prachtige olijf- en amandelgaarden die tegen glooiende hellingen aan liggen. In het voorjaar loop je tussen alle kleuren groen van de graanvelden. De weg maakt vanzelf de lus naar rechts en voordat je het in de gaten hebt zie je het dorp Juseu weer voor je op de rots liggen.


Dit is een van de mooiste wandelingen die je kunt maken om de ruimte van het gebied en de uitgestrektheid van de natuur te beleven! De menselijke maat maakt plaats voor wildlife en dat kan je niet ontgaan op deze wandeltocht. Via de GR-18 klim je geleidelijk tot waar je de Cogulla links voor je ziet. Mocht je het de moeite waard vinden dan kun je door de bush verder omhoog klimmen tot de top van deze berg (1046m) waar een markering staat.. Op heldere dagen kun je vanaf hier de berg Montserrat (1236) in de provincie Barcelona waarnemen!

Linksaf leidt het pad je naar Benabarre of Puroy maar wij gaan hier naar rechts. Even heb je dan zicht op de zuidkant van de pas en je ziet in de verte verschillende dorpen liggen. Eerst daal je even af maar het pad draait dan naar rechts en je stijgt snel naar een plateau waar de weg verder oostwest gaat. Hier loop je op een historische verbindingsroute, aan de linkerkant zie je nog de markering met grote stenen. Je blijft een tijdje op het plateau op 1000 meter hoogte en naar rechts heb je af en toe vanaf het rif een indrukwekkend panorama van de Pyreneeën met daaronder ergens Juseu tegen de rots. Dit gedeelte van de route is zo vlak dat je er ook goed zou kunnen fietsen. Je vervolgt het pad net zo lang totdat je uiteindelijk na een paar bochten en hellingen bij een driesprong uitkomt. Hier ga je naar rechts en dan loop je op de Camino Calasanz-Juseu. Geleidelijk daal je af en in de verte zie je Juseu voor je liggen met de Pyreneeën op de achtergrond todat de weg zich weer tussen de eikenbossen slingert. Een half uurtje later bereik je dan weer je huis.


Deze wandeling gaat voor een deel via de zandweg GR-18 richting Olvena, dat is het dorp dat je ziet op de top van de rots als je via de kloof naar Barbastro rijdt. Maar de wandelroute hier gaat tot Aguinaliu. Je passeert op het laagste punt de salinas van Juseu-Aguinaliu. Het zoutbassin ligt enigszins verscholen tussen het riet dus je moet wel een beetje zoeken. Het is een historische zoutmijn die al in de 11e eeuw in gebruik was. Het zout was van grote waarde in die tijd (het woord salaris is ervan afgeleid). De zoutmijn van Juseu-Aguinaliu is nu een beschermde plek maar je kunt het gewoon nog te voet bereiken. (Andere bekende plaatsen in de buurt met zoutwaterbronnen zijn Naval - met zoutbaden - en Peralta de la Sal.)

Als je vervolgens verder loopt over het pad dan daal je geleidelijk verder af en na een paar bochten ontwaar je het dorp Aguinaliu tegen de bergwand. Het dorp is in de afgelopen jaren weer behoorlijk opgebouwd en gerestaureerd door allerlei nieuwe bewoners van overal vandaan.

Wij probeerden via de noordkant van het rif terug te gaan naar Juseu. Maar de oversteek door het struikgewas van de beek was onmogelijk met onze zomerkleren aan. Pas een stuk verder noordwaarts vonden we op aanwijzing van onze aguinaliuense vriend José Antonio een geschikte oversteek van het riviertje via stenen. Maar de klim vervolgens via de bergwand om op het hogeropgelegen pad te komen, was wel heftig. Ik zou je aanraden om gewoon dezelfde weg terug te lopen via de GR-18 naar Juseu.




De volgende wandelingen worden nog uitgewerkt:


7- Een kort rondje om Juseu om je te oriënteren.

Als je hier voor het eerst bent kun je via dit rondje goed zien hoe Juseu boven op de rots is gelegen. Via de parking van Casa Milan kun je over de finca via het pad naar beneden lopen. Je komt dan op de zandweg die om het dorp loopt. Ga daar naar links. Op het omheinde terrein dat je rechts ziet worden truffels verbouwd, het miselium groeit in symbiose met de wortels van de eikebomen. Zonder omheining zijn de truffels voor de zwijnen, vandaar. Je vervolgt het zandpad en je ziet het dorp van onderaf. In de verticale rotswand zie je de "Cuevas de las brujas" (de heksengrotten) die al in de oudste documenten werden vermeld. Bij de splitsing ga je naar links en volg dan verder het spoor van de auto´s zonder de boomgaarden in te rijden. De zandweg draait links om de rots van Juseu en leidt je naar de bron met het wasbassin. Hier sloegen de vrouwen vroeger de was op de rand maar wij hebben dat niet meer meegemaakt. Via dit bassin irrigereert men in de zomer de moestuinen die eronder in de vallei liggen. Ooit was men in het dorp voor het water afhankelijk van deze bron. Met kruiken op het hoofd en met ezels werd het water via het ezelpad omhoog naar de huizen gedragen. Nu wordt het naar het waterdeposito op het hoogste punt van het dorp gepompt. Het ezelpad is onveranderd gebleven en nog steeds is dit de weg om weer thuis te komen.


8- Wandeling naar Torres del Obispo langs de beek.


9- Korte wandeling naar het uitzichtpunt La Roca del Rey.


10- Wandelingetje in het dorp naar de rots en naar de Ermita de San Salvador.

Dit is eigenlijk geen wandeling te noemen maar je mag deze beide plekken eigenlijk niet missen als je in Juseu bent. Waar kun je zoveel ruimte ervaren! Het mooiste moment om hier van de bijzondere uitzichten te genieten is bij zonsopgang of bij zonsondergang. Veel gasten maakten er hun tijdelijke meditatieplekje!


 
 
 

Opmerkingen


bottom of page